به آمیزش نامشروع مرد و زن زنا گفته می‌شود و فرقی نمی‌کند که این رابطه از مقعد باشد یا از فرج. تعریف دقیق‌تر زنا به این شرح است:


دخول آلت تناسلی مرد در جلو یا عقب زنی که بر او حرام است، به اندازه ختنه‌گاه به صورت عمدی و اختیاری.


زنای اصطلاحی وقتی محقق می‌شود که دخول به اندازه ختنه‌گاه باشد در غیر این صورت با این که عمل انجام شده حرام و از گناهان بزرگ است اما زنای مصطلح نیست.


زنا انواع مختلفی دارد و هر کدام از آن‌ها مجازات های گوناگونی خواهند داشت. انواع زنا به شرح زیر است:


زنا با محارم (منظور محرم‌های فامیل است)


زنای به عنف (وقتی مردی با زور و تهدید با زنی زنا کند)


زنای غیر محصنه (مرد زنا کننده مجرد باشد)


زنای محصنه (مرد زنا کننده متأهل بوده، همسر دائمی داشته و مانعی برای نزدیکی با همسرش وجود نداشته است و با این حال مرتکب زنا شده است.)


زنا با زن شوهردار


زنا با زن مطلقه


زنا با کافر


از دیدگاه قرآن، زنا گناه بسیار بزرگی است و خداوند در چند آیه به این گناه بزرگ اشاره کرده است:


وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنَا ۖ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاءَ سَبِيلًا (آیه 32 سوره اسرا)


و نزدیک زنا نشوید، که کار بسیار زشت و بد راهی است


…وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًا. يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا» (آیه 68 و 69 سوره فرقان)


و زنا نمی‌کنند و هر کس چنین کند، مجازات سختی خواهد دید. عذاب او در قیامت مضاعف می‌گردد، و همیشه با خواری در آن خواهد ماند


پیامبر اکرم (ص):


ای مردم! شما را بر زنانتان حقی است و ایشان را بر شما حقی است. حق شما بر آن‌ها آن است که بر گلیمتان کسی را که اکراه داشته باشید راه ندهند و بر آن‌هاست که مرتکب فحشای قابل اثبات نشوند؛ اگر شدند خداوند به شما اجازه داده است که بسترشان را از خودتان دور کنید و بزنیدشان به نحوی که آسیب جسمی نبینند. پس اگر دست برداشتند حق دارند که روزی و رختشان را طبق عرف دریافت دارند.


زنا، شش پیامد دارد: سه در دنیا و سه در آخرت. سه پیامد دنیایی‌اش این است که: آبرو را مى بَرد، مرگ را شتاب می‌بخشد و روزى را مى بُرد و سه پیامد آخرتی‌اش: سختى حسابرسى، خشم خداى رحمان و ماندگارى در آتش است.


هرگاه زنا و ربا در جایى آشکار شود، مردم آنجا خود را در عذاب خدا افکنده‌اند.


گناهى که جلوى روزى را می‌گیرد زناست.


امام صادق (ع): سخت‌ترین عذاب را در روز قیامت آن مردى دارد که نطفه خود را در رحمى که بر وى حرام است جاى دهد.


اجباری برای ازدواج زانی (مرد زناکار) با زانیه (زن زناکار) وجود ندارد. کلا اسلام چیزی تحت عنوان ازدواج اجباری را قبول ندارد. نظر مراجع تقلید در این باره به شرح زیر است:


آیت‌الله مکارم شیرازی:


«اجباری برای ازدواج زانی با زانیه در اسلام وجود ندارد؛ در مواردی که قاضی می‌تواند عفو کند و از اجراى حد صرف نظر کند، حق دارد عفو کردن را مشروط به ازدواج آن‌ها نماید.»


آیت‌الله خامنه‌ای:


«چنین مطلبی (اجبار برای ازدواج زانی با زانیه) صحیح نیست.»


آیت‌الله بهجت:


«اگر کسى با زنى که شوهر نداشت و در عده رجعیه نبود، زنا کرد و بعد خواست [با او] ازدواج نماید، اظهر این است که اگر چه ازدواج با این زن جایز است ولی مکروه است ولی طبق احتیاط ازدواج با این زن ممنوع است مگر اینکه زن توبه کرده باشد. و نیز ازدواج با زانیه براى غیر زانى جایز است. همچنین ازدواج با کسی که مشهور به زناست هم برای زانی و هم برای غیر زانی جایز است ولی کراهت شدیده دارد ولی طبق احتیاط ازدواج با شخص مشهور به زنا قبل از توبه ممنوع است ولی بعد از توبه جایز است.»


دو راه برای اثبات زنا وجود دارد:


1. خود زنا کننده اگر عاقل و بالغ و آزاد است به اختیار خود چهار مرتبه اقرار کند و بنابراحتیاط باید اقرار او در چهار جلسه باشد.


2. چهار مرد عادل به رؤیت زنا شهادت بدهند و اگر سه مرد و دو زن هم شهادت بدهند بنابر اقوی کفایت می‌کند.


بنابر تعریف قانون مجازات اسلامی جدید، موارد مربوط به زنا بر این قرارند:


ماده ۲۲۱ قانون مجازات اسلامی: زنا عبارت است از جماع مرد و زنی که علقه زوجیت بین آن ها نبوده و از موارد وطی به شبهه نیز نباشد.


تبصره ۱: جماع با دخول اندام تناسلی مرد به اندازه ی ختنه گاه در قُبُل یا دُبُر زن محقق می شود.


تبصره۲: هرگاه طرفین یا یکی از آن ها نابالغ باشد، زنا محقق است. لکن نابالغ مجازات نمی شود و حسب مورد به اقدامات تامینی و تربیتی مقرر در کتاب اول این قانون محکوم می گردد.


ماده ۲۲۲ قانون مجازات اسلامی: جماع با میت، زنا است مگر جماع زوج با زوجه متوفای خود که زنا نیست. لکن موجب سی و یک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری درجه شش می شود.


ماده ۲۲۳ قانون مجازات اسلامی: هرگاه متهم به زنا، مدعی زوجیت یا وطی به شبهه باشد× ادعای وی بدون بینه یا سوگند پذیرفته می شود مگر آن که خلاف آن با حجت شرعی لازم ثابت شود.


ماده ۲۲۴ قانون مجازات اسلامی: حد زنا در موارد زیر اعدام است:


– زنا با محارم نسبی


– زنا با زن پدر که موجب اعدام زانی است.


– زنای مرد غیرمسلمان با زن مسلمان که موجب اعدام زانی است.


– زنای به عنف یا اکراه از سوی زانی که موجب اعدام زانی است.


تبصره ۱: مجازات زانیه در بندهای (ب) و (پ) حسب مورد، تابع سایر احکام مربوط به زنا است.


تبصره۲: هرگاه کسی با زنی که راضی به زنای با او نباشد در حال بی هوشی، خواب یا مستی زنا کند رفتار او در حکم زنای به عنف است. در زنا از طریق اغفال و فریب دادن دختر نابالغ یا از طریق ربایش، تهدید و یا ترساندن زن اگرچه موجب تسلیم شدن او شود نیز حکم فوق جاری است.


ماده ۲۲۵ قانون مجازات اسلامی: حد زنا برای زانی محصن و زانیه محصنه رجم است. در صورت عدم امکان اجرای رجم با پیشنهاد دادگاه صادرکننده حکم قطعی و موافقت رئیس قوه ی قضاییه چنان چه جرم با بینه ثابت شده باشد، موجب اعدام زانی محصن و زانیه محصنه است و در غیر این صورت موجب صد ضربه شلاق برای هر یک می باشد.


ماده ۲۲۶ قانون مجازات اسلامی: احصان در هر یک از مرد و زن به نحو زیر محقق می شود:


الف- احصان مرد عبارت است از آن که دارای همسر دائمی و بالغ باشد و در حالی که بالغ و عاقل بوده از طریق قُبُل با وی در حال بلوغ جماع کرده باشد و هر وقت بخواهد امکان جماع از طریق قُبُل را با وی داشته باشد.


ب- احصان زن عبارت است از آن که دارای همسر دائمی و بالغ باشد و در حالی که بالغ و عاقل بوده، با او از طریق قُبُل جماع کرده باشد و امکان جماع از طریق قُبُل را با شوهر داشته باشد.


ماده ۲۲۷ قانون مجازات اسلامی: اموری از قبیل مسافرت، حبس، حیض، نفاس، بیماری مانع از مقاربت یا بیماری ای که موجب خطر برای طرف مقابل می گردد مانند ایدز و سفلیس، زوجین را از احصان خارج می کند.


ماده ۲۲۸ قانون مجازات اسلامی: در زنا با محارم نسبی و زنای محصنه، چنان چه زانیه بالغ و زانی نابالغ باشد مجازات زانیه فقط صد ضربه شلاق است.


ماده ۲۲۹ قانون مجازات اسلامی: مردی که همسر دائم دارد، هرگاه قبل از دخول، مرتکب زنا شود حد وی صد ضربه شلاق، تراشیدن موی سر و تبعید به مدت یک سال قمری است.


ماده ۲۳۰ قانون مجازات اسلامی: حد زنا در مواردی که مرتکب غیرمحصن باشد، صد ضربه شلاق است.


ماده ۲۳۱ قانون مجازات اسلامی: در موارد زنای به عنف و در حکم آن، در صورتی که زن باکره باشد مرتکب علاوه بر مجازات مقرر به پرداخت ارش البکاره و مهرالمثل نیز محکوم می شود و در صورتی که باکره نباشد، فقط به مجازات و پرداخت مهرالمثل محکوم می گردد.


ماده ۲۳۲ قانون مجازات اسلامی: هرگاه مرد یا زنی کمتر از چهار بار اقرار به زنا نماید به سی و یک تا هفتاد و چهارضربه شلاق تعزیری درجه شش محکوم می شود. حکم این ماده در مورد لواط، تفخیذ و مساحقه نیز جاری است.


بیشتر بخوانید:


 


گردآورنده: عاطفه کریمی


 

پایگاه نیوزی ایران وکیل