میزان موفقیت عمل IVF بستگی به فاکتورهای متعددی از جمله سن زن، وضعیت تخمک و اسپرم داروهای مورد استفاده در روند تحریک تخمک گذاری، دقت آزمایشگاه جنین شناسی و متخصص زنان و … دارد و در حدود 35 درصد تخمین زده می شود






 


لقاح آزمایشگاهی (IVF) چیست؟


IVF که مخفف In vitro fertilisation می باشد  یک روش درمان باروری است که در طی آن اسپرم مرد و تخمک زن در خارج از بدن در محیط آزمایشگاه در ظرف مخصوص در کنار هم گذاشته شده تا با یکدیگر لقاح پیدا کنند. پس از لقاح، جنین حاصله سه روزه با لوله های باریک مخصوص به رحم زن انتقال داده می شود.


میزان موفقیت عمل IVF بستگی به فاکتورهای متعددی از جمله سن زن، وضعیت تخمک و اسپرم داروهای مورد استفاده در روند تحریک تخمک گذاری، دقت آزمایشگاه جنین شناسی و متخصص زنان و … دارد و در حدود 35 درصد تخمین زده می شود.


مراحل اصلی بارداری به روش لقاح آزمایشگاهی


تحریک تخمک گذاری

قبل از انجام لقاح آزمایشگاهی یا IVF (In Vitro Fertilization)، برای دست یابی به تعداد زیادی تخمک، از داروهای تحریک کننده تخمک گذاری استفاده می شود. تخمدان های خانم ها به طور معمول در هر ماه، تنها یک تخمک آزاد می کنند. هورمون های تحریک کننده فولیکول، به این منظور استفاده می شوند. با استفاده از سونوگرافی و آزمایشات های خونی، صحت انجام تخمک گذاری بررسی می شود. IVF به طور کلی بین ۸ تا ۲۰ روز به طول می انجامد. در طول این مدت بیمار بین چهار تا پنج مرتبه به مطب مراجعه می کند.

برداشت تخمک ها

۳۶ ساعت بعد از مصرف قرص های تحریک کننده تخمک گذاری، برداشت تخمک از تخمدان های خانم انجام می شود. برای برداشت تخمک ها از سونوگرافی واژینال و سوزن استریل با ایجاد مکش کمک گرفته می شود. این کار با ایجاد بی حسی انجام می شود و کاملا بدون درد است. این مرحله بین ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می کشد.


 


 


آماده سازی اسپرم

برای باروری تخمک خانم ها، از اسپرم همسر استفاده می شود. این نمونه در داخل مطب از او گرفته می شود؛ سپس در آزمایشگاه برای IVF آماده می شود. آماده سازی اسپرم پیش از IVF، اسپرم های سالم و دارای حرکت بیشتری را در اختیار تیم پزشکی قرار می دهد.

لقاح آزمایشگاهی

چهار تا شش ساعت بعد از برداشت تخمک ها، لقاح تخمک و اسپرم در آزمایشگاه و در یک ظرف حاوی محلول مغذی صورت می گیرد.

بررسی و مشاهده تخمک های بارور شده

بین ۱۵ تا ۱۷ ساعت پس از مجاورسازی تخمک و اسپرم در کنار یکدیگر، تخمک ها مورد بررسی قرار می گیرند تا مشخص شود چه تعدادی از آن ها توسط اسپرم ها بارور شده اند. سپس تخمک های بارور شده به مدت دو تا پنج روز در محیط های مناسبی قرار داده می شوند تا برای انتقال به رحم مادر آماده شوند.

انتقال جنین به بدن مادر

برای این منظور، یک اسپوکولوم از طریق واژن وارد رحم می شود. این مرحله از کار هیچ درد و ناراحتی برای بیمار ندارد؛ به همین خاطر بی حسی انجام نمی شود. با استفاده از یک سوزن پلاستیکی نرم، جنین های چند سلولی به بدن مادر انتقال داده می شوند.


 




 


چه کسانی جهت انجام IVF انتخاب می شوند ؟


زنان دارای سنین بالا

زنان دارای لوله های رحمی مسدود یا آسیب دیده

زنان دارای سابقه توبکتومی(بستن لوله ها) و خواهان باروری مجدد

زنان دارای آندومتریوز

زوجین دارای ناباروری باعلت نا مشخص

بیمارانی که IUI های متعدد ناموفق داشته اند

در اختلالات اسپرمی شوهر


عوارض IVF


سندروم هایپر استیمو لیشن( تحریک بیش از حد تخمدانها )

عوارض بیهوشی

خونریزی

عفونت

آسیب به عروق،روده، و مثانه حین تخمک گیری

چند قلو زایی .


در صورت بروز مشکلات زیرسریعاً با پزشک معالج یا کادر درمانی تماس بگیرید :

لکه بینی یا خونریزی

دل درد

تنگی نفس

تب بیش از 38 درجه سانتی گراد

وجود خون در ادرار


 


گردآورنده: عاطفه کریمی


پایگاه نیوزی ایران وکیل