آنکه وجود ناخودآگاه را انکار می کند در حقیقت بر این باور است که امروزه روان بطور کامل شناخته شده است. اما این باور همانقدر اشتباه است که شناخت کامل دنیای برون. روان ما بخشی از طبیعت است و رازهای ناگشوده اش آنچنان بی شمار که نه قادریم روان را تعریف کنیم و نه طبیعت را. البته ما از وجود آن ها مطمئن هستیم و می توانیم بکوشیم در حدِ توان کارکردشان را تعریف کنیم




 


ایران وکیلعموماً جنبه‌ی ناخودآگاه وقایع در خواب به شکل اندیشه یی تعقلی آشکار می گردد و نه نمایی یی نمادین. از نقطه نظر تاریخی مطالعه بر روی خواب بود که برای نخستین بار روانشناسان را قادر ساخت تا به بررسی جنبه های ناخودآگاه وقایع روانی خودآگاه  بپردازند. روانشناسان بر اساس همین شواهد است که می پندارند روان ناخودآگاه وجود دارد، در حالیکه بسیاری از فلاسفه و دانشمندان آن را باور ندارند. آن ها ساده‌دلانه ایراد می گیرند که چنین پنداری مستلزم وجود دو درونذهن یا به زبان ساده دو شخصیت در یک فرد است. و این درست همان تناقضی ست که وجود دارد و موجب تیره‌روزی انسان کنونی شده است. امروزه بسیاری از افراد از این دوگانگی رنج می برند. البته این به هیچ وجه نشانه ی بیماری نیست، بل عارضه‌یی طبیعی است و در هر زمان و همه جا بچشم می خورد. روان‌نژندی که دست چپش نمی داند دست راست چه می کند تنها مورد نیست و این وضع نشان از ناخودآگاهی که میراث مشترک بشریست دارد.


بیشتر بخوانید: 


خودآگاهی در انسان به مرور و مرارت و در فرایند قرن های بیشمار پیش از تمدن (که ناگزیر آغاز آن را با اختراع خط در حدود 4000 سال پیش از میلاد می دانند) تکوین یافت و هنوز هم تا تکامل راه درازی پیش رو دارد، زیرا بخش های وسیعی از ذهن انسان همچنان در پرده ی ابهام قرار دارد. آنچه ما روان می نامیم به هیچ وجه نمی تواند بوسیله ی خودآگاه ما و محتویات ان شناسایی شود.


آنکه وجود ناخودآگاه را انکار می کند در حقیقت بر این باور است که امروزه روان بطور کامل شناخته شده است. اما این باور همانقدر اشتباه است که شناخت کامل دنیای برون. روان ما بخشی از طبیعت است و رازهای ناگشوده اش آنچنان بی شمار که نه قادریم روان را تعریف کنیم و نه طبیعت را. البته ما از وجود آن ها مطمئن هستیم و می توانیم بکوشیم در حدِ توان کارکردشان را تعریف کنیم.


بنابراین گذشته از شواهد بدست آمده در خلال پژوهش های پزشکی، دلایل منطقی بسیاری نیز وجود دارد که سبب می شود ادعاهایی از این دست که ناخودآگاه وجود ندارد را مردود بدانیم. زیرا چنین ادعاهایی تنها بیانگر همان ترس و بیزاری دیرینه ی انسان از آنچه تازه و ناشناخته است می باشد.


ایستادگی در برابر انگاره ی بخش ناشناخته ی روان دلایلی تاریخی دارد. خودآگاهی دست‌آورد بسیار اخیر طبیعت است و هنوز در مرحله ی تجربه می باشد. شکننده و آسیب‌پذیر است و در معرض خطرهایی ویژه قرار دارد. همانگونه که پژوهشگران مردم شناس آورده اند یکی از رایج ترین ناهنجاری های روانی انسان های بدوی گمگشتگی روح است، یعنی بخش‌پذیر شدن یا به بیان روش‌تر از هم گسیختگی خودآگاهی.


ادامه دارد


تهیه کننده عاطفه کریمی


انسان و سمبولهایش – کارل گوستاو یونگ