مکتب معماری شیکاگو | اصول نظری و اجرایی در مکتب شیکاگو | معماران مکتب شیکاگو


مکتب شیکاگو در آمریکا و در شهر شیکاگو بصورت یک مکتب با مبانی نظری مدون و ساختمان های ساخته شده شکل گرفت. سپس در اروپا شهرهای پاریس، برلین و وین گسترش یافت. در ابتدا شیکاگو شهری بود با معماری سنتی و چوب که در ساخت بناهای شهر نقش اساسی داشت


مکتب معماری شیکاگو | اصول نظری و اجرایی در مکتب شیکاگو | معماران مکتب شیکاگو


مکتب معماری شیکاگو اصطلاحی است که به طور جمعی به کسانی که در ایجاد تحولات شهر شیکاگو سهیم بودند اطلاق می‌شود که بیش از همیشه بین سالهای ۱۸۸۳ تا ۱۸۹۳ رشد یافت و قدرت گرفت.


مکتب معماری شیکاگو


شهر شیکاگو (chicago) در شمال شرق ایالت ایلینویز در مجاورت دریاچه میشیگان قرار گرفته است.


مکتب شیکاگو در آمریکا و در شهر شیکاگو بصورت یک مکتب با مبانی نظری مدون و ساختمان های ساخته شده شکل گرفت. سپس در اروپا شهرهای پاریس، برلین و وین گسترش یافت. در ابتدا شیکاگو شهری بود با معماری سنتی و چوب که در ساخت بناهای شهر نقش اساسی داشت.


این شهر در اواخر قرن ۱۹ مرکز ارتباط بین شرق و غرب آمریکا بود و نیز یکی از مراکز تجاری معتبر آمریکا محسوب می شد لذا ساخت ساختمان های کوچولو برای آن ضروری بود. اما در سال ۱۸۷۱ حریق مهیبی قسمتهایی از شهر را ویران کرد و از بین برد. هرچند حریق کوچولو سال۱۸۷۱ که تقریبا تمام بناهای شهر را به خاکستر و ویرانه بدل کرد، همچون فاجعه ای عظیم بر شهر نازل شد؛ اما زمینه را برای تحولات نو آماده نمود.


این مساله زمینه ساخت ساختمان های دیگری شد و اولین نمونه های معماری مدرن در این شهر ساخته شد و مکتب شیکاگو به وجود آمد.


در طی دو دهه ی پایانی قرن، اولین نمونه های ساختمان های مدرن به دور از هرگونه تاریخ گرایی و تزئینات در شهر شیکاگو ساخته شد. در طی این مدت ساختمان های بلند مرتبه با اسکلت فولادی ( که منجر به کاهش ضخامت عناصر سازه ای و به تبع آن فراخی فضا گردید )، دیوار غیر باربر و پنجره های عریض (روشنی فضا) برای اولین بار احداث شد.


عمارات کوچولو برای شرکت های تجارتی و بیمه ها نخستین بناهایی بودند که در این زمان در شیکاگو ساخته شدند


اساس مکتب شیکاگو به آسمانخراش های دفاتر کار یا به عبارت دیگر به مراکز اداری این شهر پیوسته است.


خواست اجتماعی نو برای نوسازی نیاز به ساختمان های نسوز را می طلبید و می بایست آهن را بجای چوب به کار ببرند در کل مصالح قدیمی ( سنگ ، آجر و چوب ) تبدیل به مصالح نو ( آهن ، چدن و فولاد ) شد و شیوه ساختمان سازی قدیمی ( سیستم دیوار باربر و سقفهای چوبی ) به شیوه ساختمانی نو ( اسکلت فلزی ) تبدیل شد.


مهمترین اهمیت این مکتب از نظر تاریخ معماری در این است که برای نخستین بار در قرن نوزدهم به جدایی بین فن ساختمان(مهندسی) و معماری پایان داد؛ جدایی ای که در تمام قرن هیجدهم تمدید داشت.


موسس مکتب شیکاگو ویلیام لی بارون جنی (نویسنده کتاب اصول و عمل در معماری) ، معمار و مهندس ساختمان بود. ویلیام لی برون جنی تحصیل کرده مدرسه هنر و تولیدات در فرانسه بود.


او ساختمان بیمه را در سال ۱۸۸۵ ساخت. این اولین ساختمان با سازه فلزی و دیوارهای غیر باربر است. این ساختمان، بنایی ست ده طبقه که در ساخت آن اصول ضد حریق به میزان چشمگیری رعایت شده است


بزودی ساختمان های کوچولو، برای مقاصدی دیگر بر پا گشتند. هتل های کوچولو برای مسافرین بسیار که به این شهر می آمدند و یا بناهایی که جوابگوی چند مقصود مختلف در یک جا بودند، فی المثل بنائی موسوم به «ادیتوریوم ادلر و سالون» که برای دفاتر تجارتی، هتل و تاتر ساخته شد.


مهمترین موارد اقتصادی دراستفاده ازآسمانخراش:

– صرفه جویی در قیمت ساخت فونداسیون ← از کاهش وزن ساختمان حاصل می شد.

– بالا رفتن امکانات تجاری ساختمان

– امکان استفاده بهینه از فضا

– کاهش نور مصرفی در طبقات پایین

– کاهش کارهای بنایی

– کم شدن زمان ساخت بنا


در سال ۱۸۹۳ در شهر شیکاگو نمایشگاه بین المللی کلمبیا به مناسبت چهارصدمین سال کاشف قاره امریکا برگزار شد .ساختمان های ساخته شده در این نمایشگاه عمدتا به سبک نئو کلاسیک طراحی شدند .

دو تن از معماران معروف مکتب شیکاگو به اسم برنهم(باس اجرایی ساختمان های نمایشگاه) و سالیوان (جزء تیم طراحان معماری) در این نمایشگاه شرکت داشتند که برنهم سایت پلان مجموعه نمایشگاه را طراحی کرد و سالیوان ساختمان ترابری را طراحی کرد. این نمایشگاه آغازی بر پایان معماری مکتب شیکاگو بود.


مکتب معماری شیکاگو | اصول نظری و اجرایی در مکتب شیکاگو | معماران مکتب شیکاگو


اصول نظری و اجرایی در مکتب شیکاگو


۱٫طراحی بنا بر اساس نیاز های عصر مدرن

۲٫به کارگیری مصالح و مصنوعات مدرن

۳٫استفاده از اسکلت فولادی برای ساختار کل بنا

۴٫عدم بکار گیری از سبک های گذشته

۵٫نمایش ساختار بنا در نمایش ساختمان

۶٫استفاده اندک از تزئینات

۷٫استفاده از پنجره های عریض برای پوشاندن کل دهانه بین ستون ها


مکتب معماری شیکاگو | اصول نظری و اجرایی در مکتب شیکاگو | معماران مکتب شیکاگو


ویژگی های مکتب شیکاگو


– پرهیز از فرم های پیچیده گذشته

– استفاده اندک از تزئینات

– توجه به نقش پنجره در ساختمان (استفاده از پنجره های عریض که کل دهانه بین ستون ها را می پوشاند.)

– اسکلت کاملاً باربر برای بنا

– نمایش ساختار در نمای ساختمان

– یکپارچگی فضایی ← پارتیشن بندی


مکتب معماری شیکاگو | اصول نظری و اجرایی در مکتب شیکاگو | معماران مکتب شیکاگو


معماران مکتب شیکاگو


– اولین مهندس مطرح در مکتب شیکاگو ویلیام لی برون جنی بود. وی تحصیلات خود را درمدرسه هنر و تولیدات فرانسه به پایان رساند. جنی ساختمان ده طبقه بیمه و فراستور(ساختمانی با سازه کاملا فولادی و دیوار باربر) را احداث نمود.


– شرکت هولابرد وراچ ساختمان دوازده طبقه فولادی تاکوما در سال ۱۸۸۷اجراء کردند.


– شرکت برنهم و روت ساختمان ۱۶ طبقه بلوک مانودناک را بین سال های ۱۸۸۹الی ۹۱ساختند. دیوار خارجی این برج، باربر و سازه داخلی آن اسکلت فلزی بود. این برج فاقد هرگونه تزئینات و یا تاریخ گرایی در نمای آن بود.


– شرکت آدلر و سالیوان


لویی سالیوان (شاگرد جنی و استاد رایت) معروف ترین معمار سبک شیکاگو از مدیران شرکت آدلر وسالیوان بود. او اولین بار شعار فرم از عملکرد پیروی می کند را مطرح ساخت. او در کتاب خود به اسم صحبت های کودکستانی در سال ۱۹۰۱ استفاده از هر گونه تزئینات را رد می کند.


– فرانک لوید رایت


رایت تحصیلات دانشگاهی نداشت و اولین تجربه حرفه ای خود را در دفتر آدلر و سالیوان گذراند.


رایت ابتدا در مکتب شیکاگو بود و بعدها به جهت معماری ارگانیک حرکت کرد. ساختمان های طراحی شده او در سبک شیکاگو خانه چارنلی (۱۸۹۲) در شیکاگو و ساختمان لارکین (۱۹۰۴) در نیویورک است.

برو به پیوند یکتا.

دیدگاه ها بسته شده است